Herceg Novi

Μια συνοριακή πόλη: από τις απαρχές στις κατακτήσεις

Ιδρύθηκε το 1382 από τον Βόσνιο βασιλιά Τβρτκο Α΄ ως οχυρωμένο προκεχωρημένο φυλάκιο στη θάλασσα, και το Νόβι πέρασε σύντομα υπό τον έλεγχο των δούκων (Herceg) του Αγίου Σάββα, οι οποίοι στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα του έδωσαν το σύνθετο όνομα που χρησιμοποιείται ακόμη σήμερα. Το 1482 η πόλη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών και παρέμεινε υπό την κατοχή τους για περίπου δύο αιώνες, περίοδο κατά την οποία χτίστηκαν τα πρώτα μεγάλα αμυντικά έργα, μεταξύ των οποίων η Κανλί Κούλα. Το 1687 οι Ενετοί απέσπασαν το οχυρό από τον σουλτάνο, επεκτείνοντας τις οχυρώσεις προς το λιμάνι. Με την πτώση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας το 1797 ακολούθησε η αυστριακή διοίκηση, που διακόπηκε από μια σύντομη ναπολεόντεια παρένθεση ανάμεσα στο 1806 και το 1814, για να επανέλθει έπειτα στους Αυστριακούς έως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και να ενταχθεί τελικά στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Ο σεισμός της 15ης Απριλίου 1979, που έπληξε βαριά ολόκληρο τον κόλπο του Κότορ, προκάλεσε ζημιές και στο Χέρτσεγκ Νόβι, το οποίο ανοικοδομήθηκε στη συνέχεια χωρίς να χάσει τον δικό του πολυεπίπεδο πολεοδομικό σχεδιασμό.

Forte Mare, ο φρουρός του λιμανιού

Προτεταμένο πάνω σε έναν βράχο ακριβώς στην είσοδο του μικρού παλιού λιμανιού, το Forte Mare —γνωστό επίσης ως Fortemare ή Citadela— είναι το πρώτο προμαχωνικό έργο που συναντά κανείς ερχόμενος από τη θάλασσα. Η καταγωγή του ανάγεται στην ενετική περίοδο, όταν ενισχύθηκε για να ελέγχει την πρόσβαση στον κόλπο, αν και η κατασκευή ενσωματώνει και παλαιότερα τμήματα. Τα χοντρά τείχη και τα πέτρινα περάσματα το καθιστούν σήμερα ένα πανοραμικό μπαλκόνι κρεμασμένο ανάμεσα στα βράχια και τα πρώτα σπίτια της παλιάς πόλης, συνδεδεμένο με τον υπόλοιπο οικισμό μέσω μιας σύντομης ανηφόρας. Το φρούριο απέκτησε κάποια διεθνή φήμη ως κινηματογραφικό σκηνικό, ιδίως για την ταινία «Ο καιρός των τσιγγάνων» του Έμιρ Κουστουρίτσα, και παραμένει ένα από τα πιο φωτογραφημένα σημεία κατά το ηλιοβασίλεμα, όταν η πέτρα ανάβει σε ζεστούς τόνους πάνω από τα διάφανα νερά.

Španjola, το μπαλκόνι πάνω στο ηλιοβασίλεμα

Ψηλότερα, στην κορυφογραμμή που δεσπόζει σε ολόκληρο τον οικισμό, βρίσκεται το φρούριο Španjola, το ισπανικό φρούριο, που ονομάστηκε έτσι επειδή χτίστηκε στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα από ένα σώμα ισπανικών στρατευμάτων, συμμάχων των Αυστριακών σε αντι-οθωμανική λειτουργία, προτού ολοκληρωθεί από τους ίδιους τους Τούρκους. Φτάνει κανείς εκεί με μια απότομη ανάβαση μέσα από τα σοκάκια της παλιάς πόλης ή ακολουθώντας πανοραμικά μονοπάτια ανάμεσα στη μεσογειακή μακία, αλλά η προσπάθεια ανταμείβεται από ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία θέασης στο παράλιο Μαυροβούνιο: από εδώ το βλέμμα αγκαλιάζει τις στέγες του Χέρτσεγκ Νόβι, την είσοδο στον κόλπο του Κότορ και, τις πιο καθαρές μέρες, την κροατική ακτή στο βάθος. Είναι το σημείο που διαλέγουν οι κάτοικοι για να παρακολουθήσουν το ηλιοβασίλεμα μακριά από τη φασαρία της παραλιακής λεωφόρου.

Ίγκαλο και τα ιαματικά λουτρά Simo Milošević

Αμέσως δυτικά του κέντρου, το Ίγκαλο είναι γνωστό εδώ και πάνω από έναν αιώνα για τις θεραπευτικές ιδιότητες της θαλάσσιας λάσπης του, του πηλοειδούς (peloide), που χρησιμοποιείται στη θαλασσοθεραπεία. Ο πυρήνας αυτής της παράδοσης είναι το Ινστιτούτο Dr Simo Milošević, ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα αποκατάστασης και ιαματικής θεραπείας των Βαλκανίων, το οποίο επισκεπτόταν κατά τη γιουγκοσλαβική εποχή και ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, ο οποίος διέμενε εδώ τακτικά για θεραπείες. Το συγκρότημα εξακολουθεί σήμερα να υποδέχεται ασθενείς και τουρίστες ευεξίας για θεραπείες που σχετίζονται με αναπνευστικές, ρευματικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, αξιοποιώντας ένα ιδιαίτερα ήπιο μικροκλίμα προστατευμένο από τον ορεινό όγκο του Όριεν. Γύρω από το ινστιτούτο αναπτύχθηκε μια μικρή παραθαλάσσια συνοικία με εγκαταστάσεις, πάρκα και δική της παραλιακή λεωφόρο που επανασυνδέεται, προς ανατολάς, με τη βόλτα του Pet Danica.

Η γιορτή της μιμόζας

Το Χέρτσεγκ Νόβι είναι γνωστό σε όλη την περιοχή ως grad mimoza, η πόλη των μιμόζων, χάρη στην εκπληκτική χειμερινή άνθιση που ντύνει στο κίτρινο κήπους, τείχη και τους γύρω λόφους ήδη από τον Ιανουάριο. Το φυτό, που εισήχθη στην περιοχή μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, βρήκε στο τοπικό μικροκλίμα ιδανικές συνθήκες, σε σημείο να γίνει σύμβολο της πόλης. Από εδώ γεννήθηκε το Φεστιβάλ της Μιμόζας, παράδοση που γιορτάζεται από τη δεκαετία του 1970 και που για έναν ολόκληρο μήνα, μεταξύ τέλους Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, ζωντανεύει την πόλη με παρελάσεις σε παραδοσιακές στολές, συναυλίες, παζαράκια και την εκλογή της «βασίλισσας της μιμόζας». Είναι μία από τις πιο αγαπημένες λαϊκές εκδηλώσεις του παράλιου Μαυροβουνίου και συμπίπτει με την περίοδο κατά την οποία το αστικό τοπίο αποκτά τα πιο έντονα χρώματα όλης της χρονιάς.

Πότε να πάτε και πώς να ζήσετε τον τόπο

Οι ενδιάμεσες εποχές, Μάιος-Ιούνιος και Σεπτέμβριος, προσφέρουν το πιο ισορροπημένο κλίμα: η θάλασσα είναι ήδη ζεστή ή ακόμη χλιαρή, οι μέρες φωτεινές και η τουριστική συρροή πιο περιορισμένη σε σχέση με το κατακόρυφο καλοκαίρι, όταν ο Ιούλιος και ο Αύγουστος φέρνουν υψηλές θερμοκρασίες και η παραλιακή λεωφόρος γεμίζει επισκέπτες. Όσοι αγαπούν τις λαϊκές εκδηλώσεις μπορούν να σχεδιάσουν το ταξίδι τους γύρω από το Φεστιβάλ της Μιμόζας τον Φεβρουάριο, όταν το κλίμα παραμένει ήπιο χάρη στην προστασία των γύρω ορεινών όγκων. Το φθινόπωρο και οι αρχές της άνοιξης παραμένουν ιδανικά για όσους αναζητούν έναν πιο αργό ρυθμό, ανάμεσα σε βόλτες στην παραλιακή λεωφόρο, επισκέψεις στα φρούρια χωρίς ουρές και δείπνα σε ψαροταβέρνες χωρίς τον καλοκαιρινό συνωστισμό. Σε κάθε εποχή αξίζει να προβλέψετε άνετα παπούτσια: ανάμεσα σε σκάλες και πανοραμικά μονοπάτια, το Χέρτσεγκ Νόβι εξερευνάται κυρίως με τα πόδια.

• Ανεβείτε στο φρούριο Španjola για το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον κόλπο του Κότορ
• Κάντε βόλτα κατά μήκος του Šetalište Pet Danica από το Χέρτσεγκ Νόβι ως το Ίγκαλο
• Παρακολουθήστε μια καλοκαιρινή παράσταση στην αυλή της Κανλί Κούλα
• Κάντε μπάνιο από τα βράχια κάτω από το Forte Mare νωρίς το πρωί
• Φτάστε με βάρκα ή αυτοκίνητο στο ψαροχώρι Rose
• Δοκιμάστε μια θεραπεία θαλασσοθεραπείας με τη λάσπη του Ίγκαλο
• Επισκεφθείτε την πόλη τον Φεβρουάριο κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ της Μιμόζας