Poros

Δύο νησιά σε ένα: Σφαιρία και Καλαυρία

Αυτό που σήμερα ονομάζουμε Πόρο είναι στην πραγματικότητα η ένωση δύο ξεχωριστών νησίδων. Η Σφαιρία, ηφαιστειογενούς προέλευσης και μικρής έκτασης, φιλοξενεί τον κύριο οικισμό, που έχει αναπτυχθεί σε αναβαθμούς πάνω σε έναν κωνικό λόφο στραμμένο προς το στενό. Η Καλαυρία, πολύ μεγαλύτερη και σχεδόν εξ ολοκλήρου δασωμένη, συνδέεται μαζί της μέσω ενός τεχνητού ισθμού που επιχώθηκε στο πέρασμα των αιώνων, τον οποίο σήμερα διασχίζει κανείς σε λίγα λεπτά με τα πόδια ή με το αυτοκίνητο. Αυτή η διπλή φύση εξηγεί την αντίθεση ανάμεσα στο πυκνό και ζωντανό αστικό κέντρο και στην ήσυχη, καλυμμένη με χαλέπιο πεύκη ενδοχώρα, που ανοίγεται αμέσως πέρα από το εσωτερικό κανάλι.

Ο Πόρος και η γέννηση της σύγχρονης Ελλάδας

Το 1828, καθώς ο Αγώνας της Ανεξαρτησίας πλησίαζε στο τέλος του, ο Πόρος επιλέχθηκε ως έδρα σημαντικών διπλωματικών συναντήσεων ανάμεσα στις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, που ενδιαφέρονταν να καθορίσουν τα σύνορα και το καθεστώς του νέου ελληνικού κράτους. Η προστατευμένη θέση του στενού και η εγγύτητα με την Πελοπόννησο, θέατρο των πιο έντονων μαχών, έκαναν το νησί πρακτικό τόπο για αυτές τις διαπραγματεύσεις. Ήταν ένα επεισόδιο που, μαζί με τον ρόλο της προσωρινής πρωτεύουσας που έπαιξε η γειτονική Αίγινα την ίδια περίοδο, μαρτυρά πόσο κεντρικά ήταν τα νησιά του Σαρωνικού στη συστατική φάση της σύγχρονης Ελλάδας.

Ο πύργος του ρολογιού, σύμβολο του νησιού

Στην κορυφή του λόφου της Σφαιρίας, ευδιάκριτος από κάθε σημείο του λιμανιού και του στενού, υψώνεται ο πύργος του ρολογιού, χτισμένος το 1927 και έκτοτε η πιο αναγνωρίσιμη εικόνα του Πόρου. Για να τον φτάσει κανείς, ανεβαίνει μια σκάλα που διασχίζει τον παλαιότερο αστικό ιστό, ανάμεσα σε λευκά και γαλάζια σπίτια που κατεβαίνουν προς τη θάλασσα: η θέα από ψηλά αγκαλιάζει ταυτόχρονα το λιμάνι, το κανάλι και την ακτή της Πελοποννήσου, αποδίδοντας με μια ματιά την ιδιαίτερη γεωγραφία του νησιού.

Λεμονοδάσος, το δάσος λεμονιών πέρα από το στενό

Στην απέναντι όχθη του καναλιού, στην πλευρά της Πελοποννήσου κοντά στους Γαλατάδες, εκτείνεται το Λεμονοδάσος, ένας από τους μεγαλύτερους εσπεριδοκήπους της Ελλάδας, φυτεμένος ήδη από τον δέκατο όγδοο αιώνα και ακόμη σήμερα καλλιεργημένος με λεμονιές και πορτοκαλιές που ξεπερνούν τις αρκετές χιλιάδες δέντρα. Σκιερά μονοπάτια διασχίζουν το δάσος μέχρι μια μικρή παραδοσιακή ταβέρνα στο κέντρο του, προορισμός βόλτας που συνδυάζεται εύκολα με την επίσκεψη στον Πόρο χάρη στη πολύ σύντομη διαδρομή με βάρκα. Την άνοιξη, όταν τα εσπεριδοειδή ανθίζουν, ο αέρας του δάσους γεμίζει με μια έντονη ευωδιά που γίνεται αισθητή ήδη από το νερό.

Νεώριο και Ασκέλι, οι παραλίες του νησιού

Οι δύο κύριοι παραθαλάσσιοι προορισμοί του Πόρου βρίσκονται κατά μήκος της ακτής της Καλαυρίας: το Νεώριο, στα βόρεια, με μια προφυλαγμένη παραλία με βότσαλα και αρκετές οικογενειακές επιχειρήσεις, και το Ασκέλι, πιο εκτεταμένο και οργανωμένο, διάστικτο από ταβέρνες που βλέπουν κατευθείαν στη θάλασσα προς την Πελοπόννησο. Και οι δύο προσεγγίζονται εύκολα με τοπικό λεωφορείο, ταξί ή ποδήλατο από το κέντρο, και αποτελούν την πιο πρακτική επιλογή για όσους αναζητούν ένα μπάνιο χωρίς να απομακρυνθούν πολύ από τον κύριο οικισμό.

• Ανεβείτε στον πύργο του ρολογιού για τη θέα πάνω στο στενό
• Διασχίστε το κανάλι με βάρκα και περπατήστε στο δάσος λεμονιών του Λεμονοδάσους
• Επισκεφθείτε τα ερείπια του ιερού του Ποσειδώνα ανάμεσα στα πευκοδάση της Καλαυρίας
• Νοικιάστε ένα ποδήλατο για να εξερευνήσετε τη δασωμένη ενδοχώρα του νησιού
• Κάντε μπάνιο στις παραλίες του Νεωρίου ή του Ασκελίου
• Δειπνήστε σε μια ταβέρνα στην παραλιακή βλέποντας τα φώτα των Γαλατάδων να ανάβουν