STAG
https://trovido.com
Trovido Trovido

Citera

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, από το αίμα του Ουρανού που έπεσε στη θάλασσα κοντά σε αυτό το νησί γεννήθηκε η Αφροδίτη, σπρωγμένη από τον...

244δραστηριότητες
17Δήμοι της επαρχίας
Σύμφωνα με τον Ησίοδο, από το αίμα του Ουρανού που έπεσε στη θάλασσα κοντά σε αυτό το νησί γεννήθηκε η Αφροδίτη, σπρωγμένη από τον αφρό των κυμάτων μέχρι τις κοντινές ακτές: γι' αυτό η θεά φέρει ακόμη το προσωνύμιο Κυθέρεια, και επί αιώνες ποιητές και ζωγράφοι - από τον Μποτιτσέλι έως τον Βατό - φαντάστηκαν τα Κύθηρα ως τον τόπο απόβασης του πόθου και της ομορφιάς. Η γεωγραφική πραγματικότητα είναι πιο πεζή αλλά όχι λιγότερο γοητευτική: ένα βραχώδες κομμάτι γης κρεμασμένο ανάμεσα στην Πελοπόννησο και την Κρήτη, τελευταίο προφυλακτήριο πριν την ανοιχτή θάλασσα, διοικητικά συνδεδεμένο με την Αθήνα παρόλο που βρίσκεται σε απόσταση άνω των διακοσίων χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα. Τα Κύθηρα έζησαν μια ιστορία κυριαρχιών και αναχωρήσεων: Ενετοί, Οθωμανοί, Ρώσοι και τελικά Άγγλοι διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον στον έλεγχο της στρατηγικής του θέσης, ενώ τον 20ό αιώνα χιλιάδες κάτοικοί του διέσχισαν τον ωκεανό αναζητώντας τύχη στην Αυστραλία, τόσο που ακόμη και σήμερα πολλοί αποκαλούν την ήπειρο-νησί 'τη μεγάλη Κυθέρα'. Όποιος φτάνει σήμερα βρίσκει ένα τοπίο φτιαγμένο από ανεμοδαρμένα οροπέδια, κρυμμένα πράσινα φαράγγια, εγκαταλελειμμένα βυζαντινά χωριά και ενετικούς οικισμούς που παραμένουν σχεδόν άθικτοι, με μια θάλασσα που εναλλάσσει τιρκουάζ νερά και άγριες ακτές. Είναι ένα νησί λιγότερο πολυσύχναστο από τους πιο διάσημους γείτονές του, που αποκαλύπτει τη γοητεία του σε όποιον είναι διατεθειμένος να μετακινείται με αυτοκίνητο από το ένα χωριό στο άλλο, χωρίς βιασύνη, αφήνοντας τον εαυτό του να εκπλαγεί από έναν καταρράκτη στο δάσος ή από ένα σιωπηλό κάστρο στην κορυφή ενός βράχου.

Ενημερώθηκε στις 10 Ιουλίου 2026

Citera

Δραστηριότητες

Δραστηριότητες στην Citera

Δείτε όλες (244)

Αυτή τη σεζόν · Ιούλιος · Καλοκαίρι

Τι να κάνεις στο Citera τώρα

Η ιστορία

Η ιστορία του/της Citera

Οι αρχαίες ρίζες και η λατρεία της Αφροδίτης

Τα πρώτα ίχνη εγκατάστασης στα Κύθηρα ανάγονται στην Εποχή του Χαλκού: στο Καστρί, στη νότια ακτή, ήρθαν στο φως τα ερείπια ενός μινωικού εμπορικού σταθμού, μαρτυρία των επαφών μεταξύ του νησιού και της Κρήτης ήδη από τη 2η χιλιετία π.Χ. Ακριβώς αυτή η θέση σταυροδρομιού της θάλασσας γέννησε, σύμφωνα με τον μύθο, τον ιδιαίτερο δεσμό του νησιού με την Αφροδίτη: εδώ φέρεται να υψωνόταν ένα από τα αρχαιότερα ιερά αφιερωμένα στη θεά σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο, που αναφέρεται ήδη από τον Ηρόδοτο. Στην ιστορική εποχή τα Κύθηρα πέρασαν υπό την επιρροή της Σπάρτης, η οποία έλεγχε τη γειτονική ακτή της Πελοποννήσου, διατηρώντας ωστόσο τη δική τους διοικητική αυτονομία.

Ενετοί, Οθωμανοί και η αγγλική κυριαρχία

Όπως τα περισσότερα Ιόνια νησιά, τα Κύθηρα υπήρξαν για μεγάλο διάστημα αντικείμενο διεκδίκησης μεταξύ της Βενετίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: οι Ενετοί έχτισαν εκεί φρούρια και το διοίκησαν κατά διαστήματα από τον 13ο αιώνα, αφήνοντας ένα αρχιτεκτονικό αποτύπωμα ακόμη ορατό στα κάστρα και στα τοπωνύμια. Μετά την πτώση της Δημοκρατίας της Βενετίας, το νησί πέρασε για μικρό διάστημα υπό ρωσική και γαλλική επιρροή, πριν ενταχθεί, μαζί με τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά, στις 'Ηνωμένες Πολιτείες των Ιονίων Νήσων' υπό βρετανικό προτεκτοράτο από το 1809. Μόλις το 1864 τα Κύθηρα, μαζί με τα αδελφά τους Ιόνια νησιά, παραχωρήθηκαν στο Βασίλειο της Ελλάδας, ολοκληρώνοντας μια διαδικασία εθνικής ενοποίησης που είχε διαρκέσει δεκαετίες.

Η Χώρα και το ενετικό κάστρο

Η πρωτεύουσα, η Χώρα, σκαρφαλώνει σε ένα βραχώδες ακρωτήρι που δεσπόζει πάνω από τη θάλασσα, με το ενετικό Κάστρο, χτισμένο τον 16ο αιώνα για να υπερασπίζεται το νησί από τις επιδρομές των βαρβαρέζων πειρατών, να το δεσπόζει. Τα λευκά και γαλάζια σπίτια, χαρακτηριστικά περισσότερο της κυκλαδίτικης παρά της ιόνιας αισθητικής, στριμώχνονται κατά μήκος σοκακιών που ξαφνικά ανοίγουν σε πανοραμικές ταράτσες με θέα στον κόλπο του Καψαλίου. Μέσα στα τείχη του κάστρου βρίσκονται ακόμη βυζαντινές εκκλησίες και ένα μικρό μουσείο, ενώ από τους προμαχώνες το βλέμμα φτάνει έως τις ακτές της Πελοποννήσου τις πιο καθαρές ημέρες.

Καψάλι, ο διπλός όρμος κάτω από το κάστρο

Στα πόδια της Χώρας απλώνεται το Καψάλι, το κύριο τουριστικό λιμάνι του νησιού: δύο δίδυμοι όρμοι που χωρίζονται από ένα μικρό βραχώδες ακρωτήρι, με διάφανα νερά και μια παραλιακή με ταβέρνες που ζωντανεύει ιδιαίτερα τα καλοκαιρινά βράδια. Από εδώ ξεκινούν τα σκάφη για τη νησίδα Χύτρα, όπου ο θρύλος θέλει να γεννήθηκε η Αφροδίτη, και για τα θαλάσσια σπήλαια της κοντινής ακτής. Το Καψάλι προσφέρει τον ιδανικό συμβιβασμό ανάμεσα στην άνεση - εστιατόρια, ενοικιάσεις, καταλύματα - και ένα ακόμη φυσικό τοπίο, που δεν έχει αλλοιωθεί από επεμβατική τουριστική δόμηση.

Ο Μυλοπόταμος και ο καταρράκτης της Φωνίσσας

Στην ενδοχώρα, περιτριγυρισμένο από πλατάνια και μια οργιώδη βλάστηση σπάνια για τα ελληνικά νησιά, το χωριό Μυλοπόταμος φυλάσσει έναν μικρό κρυμμένο θησαυρό: τους παλιούς νερόμυλους, σήμερα ερειπωμένους αλλά ακόμη γραφικούς, και λίγο πιο κάτω στην κοιλάδα τον καταρράκτη της Φωνίσσας, γνωστό και ως 'η γοργόνα', που χύνεται σε μια σκιερή φυσική δεξαμενή ιδανική για ένα δροσιστικό μπάνιο. Λίγο παρακάτω βρίσκεται και το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας, ένα από τα μεγαλύτερα του νησιού, με σταλακτίτες και ένα μικρό βυζαντινό ιερό λαξευμένο στον βράχο στην είσοδο, το οποίο επισκέπτεται κανείς σε εποχικές ξεναγήσεις.

Αβλέμονας, το ψαροχώρι

Στην ανατολική ακτή, ο Αβλέμονας διατηρεί την ατμόσφαιρα ενός μικρού ψαράδικου λιμανιού, με χαμηλά σπίτια χτισμένα γύρω από έναν φυσικά προστατευμένο κολπίσκο. Τα ερείπια ενός μικρού ενετικού φρουρίου φυλάσσουν την είσοδο του λιμανιού, ενώ τα ρηχά τιρκουάζ νερά του όρμου το καθιστούν ένα από τα πιο φωτογενή σημεία της ακτής του νησιού. Το χωριό, σχεδόν ακίνητο εκτός εποχής, γεμίζει το καλοκαίρι με επισκέπτες που έλκονται από τα ψαροταβέρνες πάνω στο νερό.

Παλαιόχωρα, η βυζαντινή πόλη-φάντασμα

Χτισμένη σε μια βραχώδη προεξοχή που δεσπόζει πάνω από ένα βαθύ φαράγγι, η Παλαιόχωρα - γνωστή και ως Άγιος Δημήτριος - ιδρύθηκε από τους Βυζαντινούς ακριβώς για να κρύψει τον πληθυσμό από τα βλέμματα των πειρατών που λυμαίνονταν τη Μεσόγειο. Η πόλη, που έφτασε να αριθμεί δεκάδες εκκλησίες, ισοπεδώθηκε το 1537 από τον κουρσάρο Μπαρμπαρόσα, ο οποίος εκτόπισε ως σκλάβους τους επιζώντες κατοίκους: έκτοτε η θέση παραμένει ακατοίκητη, ένα γοητευτικό σύνολο ερειπίων και υπολειμμάτων βυζαντινών τοιχογραφιών προσβάσιμο μόνο πεζή, βυθισμένο στη σιωπή μιας φύσης που έχει ανακτήσει τα αρχαία τείχη.

Η μετανάστευση και η 'μεγάλη Κυθέρα' της Αυστραλίας

Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η φτώχεια του εδάφους και η απομόνωση ώθησαν χιλιάδες κατοίκους των Κυθήρων να μεταναστεύσουν, κυρίως προς την Αυστραλία, όπου ίδρυσαν μία από τις πολυπληθέστερες και πιο επιδραστικές ελληνικές κοινότητες της χώρας, συγκεντρωμένη ιδιαίτερα στο Σίδνεϊ. Ο δεσμός είναι τόσο ισχυρός που οι κάτοικοι του νησιού αποκαλούν αστειευόμενοι την Αυστραλία 'Big Kythera', τη μεγάλη Κυθέρα, ενώ το γενέθλιο νησί παραμένει 'Little Kythera' στην καρδιά των απογόνων τους. Κάθε καλοκαίρι πολλοί από αυτούς επιστρέφουν για διακοπές, φέρνοντας μαζί τους μια διπλή ταυτότητα που γίνεται ακόμη αισθητή στα επώνυμα στις πινακίδες των μαγαζιών και στις αφηγήσεις των ηλικιωμένων του χωριού.

Ποταμός και Λιβάδι, τα κέντρα της ενδοχώρας

Μακριά από την ακτή, ο Ποταμός είναι το κύριο εμπορικό κέντρο του νησιού, το οποίο ζωντανεύει κάθε Κυριακή πρωί από μια λαϊκή αγορά που συγκεντρώνει τοπικά προϊόντα και περιέργειες. Το Λιβάδι, χτισμένο στην πιο εύφορη κοιλάδα των Κυθήρων κοντά στο αεροδρόμιο, διατηρεί την παλιά πέτρινη γέφυρα του Κατούνι, χτισμένη από τους Άγγλους τον 19ο αιώνα και θεωρούμενη η μακρύτερη γέφυρα του είδους της στα ελληνικά νησιά. Αυτά τα χωριά της ενδοχώρας, λιγότερο πολυσύχναστα από τους περαστικούς τουρίστες, προσφέρουν μια αυθεντική εικόνα της καθημερινής ζωής του νησιού.

Τοπίο, φαράγγια και άγρια φύση

Το έδαφος των Κυθήρων εναλλάσσει ανεμοδαρμένα οροπέδια με απότομα πράσινα φαράγγια, όπου φυτρώνουν πεύκα, κυπαρίσσια και αιωνόβια πλατάνια που το κάνουν να μοιάζει, σε ορισμένα σημεία, περισσότερο με ιόνιο τοπίο παρά με το άγονο τοπίο των γειτονικών νησιών. Οι ακτές κρύβουν εντυπωσιακά θαλάσσια σπήλαια, ανάμεσά τους αυτό της Αγίας Σοφίας και τους κολπίσκους κοντά στον Αβλέμονα, ενώ ο ουρανός του νησιού αποτελεί σημαντικό καταφύγιο για το μαυροπετρίτη, ή γεράκι της Ελεωνόρας, που φωλιάζει στους παράκτιους βράχους. Για τους λάτρεις του πεζοπορικού τουρισμού, σηματοδοτημένα μονοπάτια συνδέουν χωριά, φαράγγια και καταρράκτες μακριά από την κίνηση.

  • Βόλτα στα σοκάκια της Χώρας και ανάβαση στο ενετικό Κάστρο το ηλιοβασίλεμα
  • Μπάνιο στον διπλό όρμο του Καψαλίου κάτω από το κάστρο
  • Πεζή πρόσβαση στον καταρράκτη της Φωνίσσας στον Μυλοπόταμο
  • Εξερεύνηση των σιωπηλών ερειπίων της βυζαντινής πόλης της Παλαιόχωρας
  • Δείπνο με ψάρι στο λιμανάκι του Αβλέμονα
  • Επίσκεψη στο σπήλαιο της Αγίας Σοφίας με το μικρό βραχώδες ιερό του
  • Πεζή διάβαση της παλιάς γέφυρας του Κατούνι κοντά στο Λιβάδι

Πότε να πάτε και πώς να ζήσετε το νησί

Τα Κύθηρα βιώνονται καλύτερα με αυτοκίνητο, μετακινούμενοι με ηρεμία από το ένα χωριό στο άλλο: οι αποστάσεις δεν είναι τεράστιες, όμως οι ορεινοί δρόμοι απαιτούν χρόνο. Η άνοιξη, μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου, χαρίζει πράσινα τοπία και ιδανικές θερμοκρασίες για πεζοπορία προς φαράγγια και καταρράκτες· ο Ιούλιος και ο Αύγουστος φέρνουν την αιχμή της παραθαλάσσιας σεζόν, με το Καψάλι και τον Αβλέμονα πιο ζωντανά· το φθινόπωρο, έως τον Οκτώβριο, διατηρεί ήπιο κλίμα και μια ακόμη πιο αραιωμένη ατμόσφαιρα, ιδανική για όποιον αναζητά ένα ελληνικό νησί μακριά από το πλήθος.

Συχνές Ερωτήσεις

Come si arriva a Citera?
In aereo, con voli sull'aeroporto nazionale di Citera (KIT) vicino a Livadi, oppure via mare con traghetti da Neapoli e Gythio nel Peloponneso e, in stagione, da Il Pireo.
Qual è il periodo migliore per visitarla?
Tra aprile e giugno per il verde e il trekking, oppure a settembre-ottobre per un clima mite e meno turisti; luglio-agosto è l'alta stagione balneare.
Cosa vedere in un solo giorno?
Chora con il Kastro veneziano, il bagno a Kapsali e una tappa alla cascata di Mylopotamos coprono bene le mezze giornate disponibili.
Quanti giorni servono per visitare l'isola con calma?
Quattro o cinque giorni permettono di alternare borghi costieri, siti bizantini nell'entroterra e giornate di mare senza fretta.
Serve l'auto per muoversi sull'isola?
Sì, è fortemente consigliata: i trasporti pubblici sono limitati e molti dei luoghi più belli, come Paleochora o Avlemonas, si raggiungono solo su strada.
È adatta a chi viaggia con bambini?
Sì, le spiagge di Kapsali e Avlemonas hanno fondali dolci adatti alle famiglie, mentre le brevi escursioni a Mylopotamos piacciono anche ai più piccoli.

Πώς να φτάσετε

Με αεροπλάνο
  • Aeroporto Nazionale di Citera 'Alexandros Aristotelous Onassis' (KIT), presso Livadi, con voli da Atene
Με αυτοκίνητο
  • Non collegata alla rete stradale continentale: si arriva in auto solo imbarcandola sui traghetti da Neapoli o Gythio nel Peloponneso.
Συμβουλή
  • In alta stagione conviene prenotare in anticipo sia il traghetto (soprattutto se si porta l'auto) sia il volo, spesso limitato a pochi posti al giorno.

Ιδανικό για

Storia e villaggi bizantini

Paleochora e i castelli veneziani raccontano secoli di dominazioni e fughe dai pirati, in un paesaggio quasi immobile nel tempo.

Natura e trekking

Gole verdi, cascate nascoste e sentieri segnalati rendono Citera una meta perfetta per chi ama camminare lontano dalla folla.

Mare e borghi costieri

Da Kapsali ad Avlemonas, calette turchesi e porticcioli di pescatori regalano un mare ancora genuino.

Identità e memoria dell'emigrazione

Il legame con la comunità greco-australiana rende l'isola un caso unico di identità doppia, tra Egeo e Pacifico.

Gastronomia locale

Miele, formaggi di capra ed erbe selvatiche accompagnano una cucina semplice, legata ai prodotti dell'entroterra.

Αξιοθέατα

What to see in Citera