Dhërmi

Το παλιό χωριό και οι ορθόδοξες εκκλησίες του

Η καρδιά της ταυτότητας του Δρύμαδες είναι το ιστορικό χωριό που απλώνεται σε υψόμετρο, παραδοσιακά χωρισμένο σε μικρές συνοικίες ή «μαχαλάδες», καθεμία με τη δική της εκκλησία και την πλατεία της. Τα σπίτια από ντόπια πέτρα, με στέγες από γκρίζα σχιστόλιθο και αυλές περιφραγμένες με χαμηλούς τοίχους, μαρτυρούν μια αρχιτεκτονική σχεδιασμένη περισσότερο για το ορεινό κλίμα παρά για την πανοραμική θέα: λιθόστρωτα σοκάκια, πέτρινες βρύσες, σκαλιστές πύλες, βαθμιδωτοί κήποι με ανοίγματα προς τη μακρινή θάλασσα. Το χωριό διανθίζεται από πολλές μικρές ορθόδοξες εκκλησίες, ορισμένες με τοιχογραφίες και πολύτιμα τέμπλα, έργο ντόπιων τεχνιτών βυζαντινής επιρροής, μαρτυρία της βαθιάς θρησκευτικότητας της κοινότητας. Γύρω τους οργανώνονται ακόμη και σήμερα τα πανηγύρια των προστάτων αγίων που σηματοδοτούν το καλοκαίρι, ευκαιρίες συνάντησης για τους κατοίκους και τους πολλούς μετανάστες που επιστρέφουν στο γενέθλιο χωριό ακριβώς αυτή την εποχή, ανάμεσα σε τραγούδια, παραδοσιακούς χορούς και φιλόξενα γλέντια στις μικρές πλατείες.

Το πέρασμα του Λλογκαρά, τα Ακροκεραύνια Όρη και τα γειτονικά χωριά

Η άφιξη στο Δρύμαδες από βορρά σημαίνει σχεδόν πάντα τη διάσχιση του περάσματος του Λλογκαρά, ένα από τα πιο εντυπωσιακά ορεινά περάσματα των Βαλκανίων, όπου ο δρόμος σκαρφαλώνει ανάμεσα σε ευωδιαστά πευκοδάση μέχρι πάνω από χίλια μέτρα προτού κατέβει ξανά με στροφές προς τη θάλασσα: είναι το σημείο όπου τα Ακροκεραύνια Όρη, που δίνουν το όνομά τους σε ολόκληρη την Αλβανική Ριβιέρα, σχεδόν αγγίζουν τον ουρανό για να πέσουν έπειτα σχεδόν κάθετα στο Ιόνιο. Κατεβαίνοντας από το βουνό προς τη θάλασσα, το τοπίο μεταμορφώνεται σε μια διαδοχή αναβαθμίδων φυτεμένων με ελιές, ορισμένες αιωνόβιες, που μαρτυρούν την αγροτική ψυχή της κοινότητας. Το Δρύμαδες αποτελεί επίσης μέρος ενός συστήματος χωριών που αξίζει να εξερευνηθούν μαζί: νότια η Χειμάρρα, μεγαλύτερο κέντρο με το δικό της κάστρο και ζωντανή παραλιακή, βόρεια το Βουνό, χτισμένο στο βουνό με μια ορθόδοξη εκκλησία μεγάλης γοητείας, και η Παλάσα, τελευταίος κατοικημένος οικισμός πριν από την ανάβαση προς το πέρασμα, σημείο εκκίνησης για τις πιο απομονωμένες παραλίες της ακτής. Σε όλη την περιοχή παραμένει ζωντανός ένας ισχυρός δεσμός με την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, που ομιλείται ακόμη από πολλούς κατοίκους παράλληλα με την αλβανική.

Πότε να πάτε και πώς να ζήσετε το Δρύμαδες

Η κανονική περίοδος για μπάνιο διαρκεί από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο, με τον Ιούλιο και τον Αύγουστο να φέρνουν τη μέγιστη συγκέντρωση κόσμου, την πιο έντονη νυχτερινή ζωή και τις υψηλότερες τιμές κατά μήκος της ακτής. Όσοι αναζητούν μια πιο ήρεμη εμπειρία, με θερμοκρασίες πάντως ευχάριστες και τη δυνατότητα να απολαύσουν μονοπάτια και παραλίες χωρίς πλήθη, καλό είναι να σκεφτούν τον Ιούνιο ή το δεύτερο μισό του Σεπτεμβρίου. Στη χαμηλή περίοδο η ακτή αδειάζει σχεδόν εντελώς και πολλές εγκαταστάσεις κλείνουν, το πάνω χωριό όμως παραμένει σε κάθε περίπτωση προσβάσιμο και προσφέρει μια αυθεντική ατμόσφαιρα σε όσους ενδιαφέρονται περισσότερο για την ιστορία και το τοπίο παρά για το μπάνιο στη θάλασσα. Σε κάθε εποχή αξίζει να αφιερώνει κανείς χρόνο τόσο στην ακτή όσο και στο ορεινό χωριό, για να συλλάβει πραγματικά τις δύο ψυχές του Δρύμαδες.

• Εξερεύνηση με τα πόδια των πέτρινων σοκακιών του πάνω χωριού και των μικρών ορθόδοξων εκκλησιών του
• Άφιξη στο φαράγγι και στην παραλία του Γκιίπε περπατώντας κατά μήκος του φαραγγιού
• Διάσχιση με αυτοκίνητο του περάσματος του Λλογκαρά το ηλιοβασίλεμα για την πανοραμική θέα στη Ριβιέρα
• Μπάνιο στους λιγότερο πολυσύχναστους κολπίσκους προς το Λιβάδι ή πρόσβαση με βάρκα
• Δείπνο σε ένα από τα παραθαλάσσια εστιατόρια με φρέσκο ψάρι και θέα στο ιόνιο ηλιοβασίλεμα
• Επίσκεψη στα γειτονικά χωριά Χειμάρρα, Βουνό και Παλάσα για να συγκρίνετε τις διαφορετικές ψυχές της ακτής